รูปลักษณ์ของธุรกิจสปา

แบ่งตามรูปลักษณ์ของธุรกิจสปา เป็น 3 แบบ คือ

1. สปาแบบตะวันตก (western spa) เป็นสปาแบบดั้งเดิมที่ใช้การอาบหรือแช่น้ำพุร้อนหรือน้ำแร่ร้อน บวกกับสถานที่พักตากอากาศในต่างจังหวัด ที่มีอากาศบริสุทธิ์ สดชื่น ประกอบกันในการฟื้นฟูสภาพร่างกายและจิตใจ อาจประกอบด้วยเซานา (Suana) ในประเทศที่มีอากาศหนาวจัด เช่น แถบประเทศยุโรปตอนเหนือ ได้แก่ นอร์เวร์, สวีเดน, ฟินแลนด์ ที่เป็นต้นกำเนิด Suana การอบไอน้ำร้อนสลับการอบน้ำเย็น รวมกับการแช่น้ำร้อนหรือน้ำพุร้อน ชาวยุโรปได้พัฒนาการแช่น้ำตามสถานธรรมชาติไปเป็นอุปกรณ์ที่เราเคยพบเห็นกันคือ อ่างน้ำวน ที่ในอดีตเราอาจได้ยินชื่อ สปา ที่เป็นชื่อของบริษัทและแบรนด์เนมของอ่างที่ว่านี้ โดยใช้ระบบของแรงอัดน้ำกับการหมุนวนของน้ำเป็นตัวช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิต ปัจจุบันอาจพบอ่างที่ว่านี้ในชื่อของ จากุชชี สปาประเภทนี้จะใช้เครื่องไม้เครื่องมือที่มีราคาแพงและมักจะนำเข้า ผู้ให้บริการต้องเรียนรู้วิธีการใช้เครื่องมือให้ถูกต้อง และให้คำแนะนำที่ถูกต้องแก่ผู้รับบริการ การบริการจะใช้น้ำเป็นหลัก โดยมีมาตรฐานการให้บริการตามแบบประเทศตะวันตก เช่น การใช้อ่างน้ำวน การนวดแบบตะวันตกประเทศต่างๆ การอบซาวน่า อบไอน้ำแบบฝรั่ง มีการออกกำลังกายโดยอาศัยเครื่องมือเป็นต้น

2. สปาแบบประยุกต์ คือผสมผสานระหว่างสปาแบบตะวันตกคือการประยุกต์ใช้เครื่องมือเข้ากับภูมิปัญญาของไทยและเรียกเป็นคำเฉพาะว่าไทยสัปปายะ

3. สปาแบบไทยแท้ เป็นของสปาแบบไทยที่เชื่อมโยงมาจากภูมิปัญญาชุมชน อาจจัดบรรยากาศให้เป็นบ้าน เป็นสวน เรียกเสียใหม่ว่า ไทยสปา

แบ่งตามมาตรฐานของกระทรวงสาธารณสุข เป็น 4 ประเภท

1. สปาทั่วไป (day spa)
2. สปาที่ให้บริการในโรงแรมหรือรีสอร์ต (hotel and resort spa)
3. สปาที่เป็นบริการเฉพาะ (destination spa)
4. สปาทางการแพทย์ (medical spa)